CSW59: overwhelming and fantastic

My first CSW, and what an amazing experience it is. Being a specialist on LGBTI issues, as a generalist on women’s rights up till now so little I have been aware of the huge variety and levels of struggles women in general have to go through, to obtain something so logical, equality. Equal human rights.

In fact I’m quite overwhelmed by all the things I hear and see and do lots of thinking trying to grasp the impact of the problems I’ve been made aware of this week.

So many people and as many opinions. Attitudes and opinions which up until now I would have shrugged off and labelled as ‘mental’, I now realize, just can’t be ignored. There are SO MANY people here with narrow minded interpretations on human rights. At first I was pleasantly surprised by seeing loads of young, polite, neatly dressed people attending the parallel and side events. Unfortunately they uphold some strong beliefs. From what I’ve heard religious groups pay for their travels to New York and instruct them on how and where to ‘infiltrate’ and ask questions like: “I totally respect people with another sexual orientation, but, and I mean this in the most respectful way, why do they choose to be gay?” The same sort of questions are asked regarding women and pregnancy as well as protection of ‘the family’.

But then there are so many wonderful panellists, like Monica Simpson, executive director of Sister Song speaking at a dialogue event on “Religious and Sexual rights at the United Nations”. Eloquently countering the pro life activists, she argues that what is needed, is good health care. For women. Whether it is because they would like to be with child, or whether they want to end a pregnancy. When health care is made available to these women, a man that breaks his leg can benefit as well. Women have the right to self  determination. Whose life is worth more, that of the pregnant woman or the foetus she is carrying, that is only for the woman carrying the foetus to decide.

I hear of so many beautiful things happening, as with the official LBTI event instigated by the Dutch ministry of Emancipation (OCW). Like how swift the rights and thus the lifes for LGBT people in Malta are changing for the better. Also Malta has ‘ground breaking legislation’ regarding intersex people.

Besides being overwhelmed I find I’m starting to distil the main subjects for my speech at the general assembly in October. I will touch on the ordeals of the safety of women’s rights activists, activists who speak about their own sexuality or sexuality and sexual diversity in general in explicit terminology, about family and its many varieties, about self determination and the integrity of the human body.

In the meantime the NGO’s have felt they were excluded from the negotiations on the CSW59 declaration, whereas the negotiations on the one topic that was left for negotiation, the working strategies, appear to be quite a difficult proces.

If you wish to do some good in depth reading on these processes I’d like to refer you to the wonderful blogs by the experts on Atria Ontmoet and my cobloggers here of course on Women in New York.

More photo’s? Have a look here and let’s become Facebook BFF’s.

Twitter adapt? Follow me here and/or here.
Irene Hemelaar – Women’s Representative in the Netherlands delegation to the United Nations General Assembly in October 2015

March in March

As we come marching, marching in the beauty of the day,
A million darkened kitchens, a thousand mill lofts gray,
Are touched with all the radiance that a sudden sun discloses,
For the people hear us singing: “Bread and roses! Bread and roses!”

Up to 10 or even 20.000 attendants, was the amount the organizers estimated beforehand. Since this was a first, I could hardly believe my eyes when I saw that they were right. Never before I attended a women’s rights march, and it was a wonderful experience. The march was attended not only by women, but loads of men joined, which felt so right. Many young people showed up. However, apart from the warm feeling of solidarity unfortunately there are many and far more urgent reasons why one would want to be part of it. I spoke shortly with the sparkling Ruby on why she was there.

Watch my 1 minute interview with Ruby here

For the international Women’s Caucus, the reason to attend was an obvious one. The outcome of the declaration of the CSW59 is very disappointing to the NGO’s who over the last year put in lots of effort to get ‘our’ voices heard and the final version of the declaration appears to be, as the Guardian writes today a ‘major step backwards for women’s rights‘.

I admire all those women (organizations) world wide, defenders of our human rights, extensively. I attended the march, joining the LBTI Caucus in the parade, to express my solidarity with all of them.

More photo’s? Have a look here and let’s become Facebook BFF’s.

Twitter adapt? Follow me here and/or here.

Irene Hemelaar – Women’s Representative in the Netherlands delegation to the United Nations General Assembly in October 2015

Miriam van der Have voor LHBT(I)-innovatieprijs 2015!

MiriamIk heb zojuist Miriam van der Have voorgedragen voor de LHBT-innovatieprijs 2015.

Miriam is in Nederland het gezicht van Intersekse. Het gezicht van de strijd om Intersekse meer bekendheid te geven. Met haar organisatie NNID doet zij dit met verve. Haar suggestie om de i toe te voegen aan LHBT lijkt in Nederland soms roepen in de woestijn. Internationaal is intersekse al stukken zichtbaarder en erkend als ‘groep’ die gewoon toegevoegd hoort te worden aan LHBT. Geïnspireerd door Miriam en de fantastisch heldere website van NNID  heb ik na onze ontmoeting tijdens de ILGA Europe conferentie in oktober, meteen de ‘i’ toegevoegd aan mijn functie bij de Stichting Amsterdam Gay Pride, namelijk directeur LHBTI-emancipatie.

Toen ik onlangs werd voorgedragen als vrouwenvertegenwoordiger 2015 voor de Verenigde Naties en ik met verschillende media sprak over gelijke rechten voor LBTI-meisjes en vrouwen, kreeg ik tot mijn blijde verrassing meestal terug ‘Ja, dat LBT weten we wel’ (wie had dat 5 jaar geleden gedacht!), ‘maar vertel eens wat meer over de ‘i’.’

Wat ik vertel is dat wat Miriam en haar collega’s hebben verteld en geschreven. Haar verhaal en het verhaal van andere mensen met een intersekseconditie moet nog veel vaker worden verteld! Daarom pleit ik voor Miriam als winnares. En dat naast het geldbedrag dé prijs de ‘i’ wordt toegevoegd aan LHBT. Ook als het gaat om de te winnen prijs zelf. LHBTI-innovatieprijs klinkt zoveel vollediger (en, wat heet, innovatiever!!).

Wie draag jij voor? Ook Miriam? www.lhbtprijs.nl

Interview door Inzake Abvakabo FNV

In oktober 2015 gaat Irene Hemelaar, voorvechter van LHBTI-emancipatie, als Vrouwenvertegenwoordiger naar de Verenigde Naties. Zij zal deel uit gaan maken van de Regeringsdelegatie en namens de Nederlandse vrouwen de VN-lidstaten toe gaan spreken.

Door Lili Brouwer

017_FldB_20141127_113123__DSC1808web

Hoe is deze selfmade woman begonnen?

In ’87 begon ik na het gymnasium met theaterwetenschappen aan de UvA. Na de propedeuse een jaartje werken als typiste bij het Financieele Dagblad en toen Engelse taal- en letterkunde, wat ik nooit heb afgemaakt. In die tijd deed ik o.a. aan lesbisch toneel, schreef voor roze jongerenblad Expreszo, las alles wat ik kon vinden over homoseksualiteit, volgde een blok lesbische studies bij de geweldige Renée Hoogland, maakte muziek en vooral veel plezier. Ik vond het heel gewoon dat ik al die dingen kon doen. Pas aan het eind van mijn jaren ’20 toen ik in 1998 Mieke Verhagen, vakbondsbestuurder bij FNV Bondgenoten leerde kennen en ik daar werkte als secretaresse, werd mijn vuurtje aangewakkerd. Zij kon zich zich vreselijk storen aan het gebrek aan activisme en historisch besef bij vrouwen van mijn generatie en ze bracht me vele inzichten. Ze is een fantastische vriendin en nog altijd mijn über-opperheks.

Wat wil je bereiken in deze functie? Wat kan dat betekenen voor de LGBT-gemeenschap in de wereld en in Nederland?

009_FldB_20141127_112520__DSC0469kl

In 2015 reist er voor het 70e jaar een Nederlandse Vrouwenvertegenwoordiger met de Regeringsdelegatie mee. Het is bijzonder dat ik als eerste vrouwenvertegenwoordiger in deze 70 jaar zal spreken over LBTI-rechten. Dit activisme beslaat immers slechts een ‘niche’ als het gaat om de breedte van vrouwenrechten waarover afspraken zijn gemaakt tijdens de 4e Wereldvrouwenconferentie in 1995 in Beijing en de Millennium Development Goals. Ook dat seksuele diversiteit een moeilijk bespreekbaar onderwerp is in veel van de landen die de afspraken hebben ondertekend. Tegelijkertijd is mijn strijd voor gelijke rechten er een die als lakmoesproef dient. Het uitspreken van een statement over dit onderwerp op deze plek voor al deze regeringsleiders is dus nog nooit gedaan. Het levert een zichtbaarheid op voor onze zaak en daarmee ook de zaak van àlle vrouwen die zijn weerga niet kent. Wanneer LBTI-vrouwen in volle vrijheid hun leven kunnen leven, zullen heterovrouwen dit zeker kunnen.

Waarom solliciteerde uitgerekend jij?

De functie van Vrouwenvertegenwoordiger behelst voor mij exact datgene waarom ik mij al jaren inzet voor gelijke rechten van LHBTI’s, meisjes, vrouwen en ouderen in het bijzonder. LHBTI-rechten zijn, net als vrouwenrechten, immers mensenrechten. De relatief grote vrijheid die mij ten deel is gevallen om mijn eigen keuzes te maken en mijn eigen weg te kunnen bepalen, gun ik anderen ook en liefst meer. Ik zet me in voor gelijke rechten omdat ik vind dat ieder het recht heeft om zichzelf te zijn en dat je het recht hebt te houden van wie je wilt. Daarbij gaat het over seksuele rechten, gendergelijkheid en de positie van vrouwen in het algemeen en LBT-vrouwen binnen de ‘homobeweging’ en ‘vrouwenbeweging’ in het bijzonder. Je kunt niet jezelf zijn als je je niet veilig voelt, als je op je hoede moet zijn voor verbaal en/of fysiek geweld. Je kunt niet ten volle jezelf zijn als vrouw, als LBTI, wanneer je niet gelijke mogelijkheden hebt je te ontplooien. Dit gold lang binnen de ‘witte homomannenbeweging’ en binnen verschillende gelederen van de vrouwenbeweging die zich niet graag associeerden en associëren met de negatieve stereotypen die zij koppelen aan lesbische vrouwen. Als je wilt dat er iets verandert, en je bent in staat om daaraan bij te dragen, dan moet je dit doen. Door zelf je schouders eronder te zetten en als je dit is gegeven ook door anderen de ruimte en ondersteuning te bieden dit te doen. Ik kan en doe dit al jaren op verschillende manieren als creatieve duizendpoot, door te duwen en trekken en vooral door te verbinden en te betrekken.

Wat houdt de functie in en hoe ga je de opdracht aanpakken?

Het betreft een vrijwilligersfunctie, waaraan ik gemiddeld zo’n 8 uur per week kwijt zal zijn. Ik mag ter voorbereiding van het uitspreken van het statement bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in oktober 2015 alvast in de eerste helft van volgend jaar een gedeelte van een VN-vergadering meemaken. Dit zou in maart de vergadering van de Commission on the Status of Women (CSW) kunnen zijn, maar ook een andere. Dat ga ik in december in samenspraak met de NVR uitzoeken. Verder zal ik deze maand gebruiken om een planning te maken voor de eerste 5 maanden van 2015. Ik wil, buiten mijn grote netwerk, met een zo breed en divers mogelijke groep vrouwen in contact komen, om te polsen wat zij belangrijk vinden met betrekking tot dit onderwerp. Ik vertegenwoordig uiteraard de Nederlandse vrouw, maar zal ook met internationale LBTI- en vrouwenorganisaties overleggen om te zien waar voor hen waar het gaat over LBTI-emancipatie en –zichtbaarheid de zwaartepunten liggen. Dit alles leidt tot het moment supreme, onderdeel uitmaken van de Regeringsdelegatie in oktober 2015 en het uitspreken van het statement. Ik zal hier regelmatig over bloggen.

Was het logisch om jou te benoemen?

004_FldB_20141127_112408__DSC0450kl

Of het logisch is, weet ik niet; dat is aan de sollicitatiecommissie, die naar ik heb begrepen een harde dobber heeft gehad bij het maken van haar keuze. Wél is het zo dat dit hét moment is binnen de vrouwenstrijd om ons te focussen op gelijke rechten van LBTI-vrouwen. Op 26 september jongstleden nam de Human Rights Council van de Verenigde Naties namelijk een resolutie aantegen anti-LGBT geweld en discriminatie. Vervolgens heeft de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 21 oktober jongstleden Nederland gekozen om toe te treden tot de Human Rights Council. Onze minister van Buitenlandse zaken, de heer Bert Koenders zei na de verkiezing specifiek te willen inzetten op het actief beschermen van vrouwenrechten en de rechten van seksuele minderheden en verdedigers van mensenrechten.

Ken jij de vrouwen- en LHBT-geschiedenis van de vakbeweging? Wat zijn de successen, wat vind je tegenvallen?

Wat mij opviel sinds ik bij de bond kwam, is dat er opvallend veel LesBische vrouwen vakbondsbestuurder zijn, terwijl ik maar 1 homoman ken die vakbondsbestuurder is. Karin Adelmund is in mijn beleving de meest bekende vrouw in de vakbeweging, binnen de vrouwenbond, maar ook in het federatiebestuur. Mieke Verhagen is voor mij de belangrijkste geweest. Er werken en werkten vele krachtige prachtige vrouwen in de vakbeweging. Voor wat betreft de LHBTI-beweging vind ik het jammer dat na het vertrek indertijd van Marcelina Oosthoek het – in elk geval voor een relatieve buitenstaander als mij – lijkt alsof het nauwelijks een onderwerp meer is binnen de FNV. Ik weet dat er wordt gewerkt aan een nieuw Netwerk Roze FNV. Ik hoop dat het een daadkrachtig en slagvaardig netwerk zal zijn, dat niet alleen praat, maar vooral ook doet. Die twee lijnen kunnen immers prachtig naast elkaar bestaan. Ik vind dat je als FNV-lid een keuzemenu moet hebben. Bij je inschrijving kun je dan aangeven welke ‘strijdpunten’ je belangstelling hebben. Dit kan zijn LHBTI, vrouwen, ouderen, jongeren et cetera; zoveel je wilt. Ik hoop dat een ongedeeld FNV er toe zal leiden dat je met één lidmaatschap eenvoudig toegang krijgt tot alle relevante informatie over de branches waarin je werkzaam bent én op de manier waarin je binnen betreffende branches werkzaam bent, in loondienst of als ZZP’er. Dus geen aparte bond voor zelfstandigen, maar professioneel en geïntegreerd in de verschillende beroepsgroepen. Nu ik al een tijd lid ben van FNV ZZP na een tijd lid te zijn geweest van FNV Kiem, mis ik echt de beroepsinhoudelijke informatie die hoort bij mijn praktijk als uitvoerend artiest.

Tot slot: Wat ga je doen als je Ton Heerts opvolgt voor 1 FNV in beweging?

Hahahaha. Vooropgesteld dat ik over die functie in combinatie met mezelf nog nooit heb nagedacht, heb ik wel een idee van waar ik vind dat de vakbeweging naar toe zal moeten gaan.  De vakbeweging moet zich op een manier vernieuwen die werkenden zo aanspreekt, dat ze het (weer) belangrijk (gaan) vinden om lid te zijn. Mijn eerder genoemde keuzemenu / aanvinklijst over alle info die je wilt ontvangen is volgens mij een middel om meer potentiële leden te interesseren. Ik vind verder dat mensen meer hun eigen tijd zouden moeten kunnen indelen. Flexibele arbeidsvoorwaarden zijn hiervoor noodzakelijk. Ook verplichte feestdagen moeten op de schop. Laat mensen zelf kiezen wat voor hen een feestdag is en laat niet een religie hier leidend in zijn. Verder vind ik dat de discussie rond het openstellen van pensioenen en sociale zekerheid voor de ruim miljoen ZZP’ers beter moet worden gevoerd,  zeker als je in  ogenschouw neemt dat het vooral vrouwen en ouderen betreft. Ze betalen wel belasting, maar er is geen vangnet. En nu wil de overheid ook nog dat kleine voordeel, de zelfstandigenaftrek, ontnemen. Terwijl gebleken is dat subsidies om arbeidsgehandicapten en 50+’ers aan het werk te helpen, niet werken. En tot slot is de belastingdienst veel te betuttelend bij het bepalen van wie wel of geen ondernemer is, waarbij schijnconstructies zeker moeten worden tegengegaan, maar waar ondernemers gewoon moeten kunnen ondernemen zonder dat het ze moeilijk wordt gemaakt. Hier moet de FNV echt hard tegengas op geven.

——–

Verscheen in Inzake 2, december 2014

Foto’s (c) Martin de Bouter

Irene Hemelaar als Vrouwenvertegenwoordiger in 2015 naar de VN

De Nederlandse Vrouwen Raad (NVR) heeft Irene Hemelaar (45), ondernemer en o.a. directeur LHBTI-emancipatie van de Stichting Amsterdam Gay Pride, voorgedragen als Vrouwenvertegenwoordiger naar de Verenigde Naties. Na haar benoeming door de Minister van Buitenlandse Zaken zal zij in oktober 2015 deel uitmaken van de Regeringsdelegatie naar de Algemene Vergadering van de VN om daar namens de Nederlandse vrouwen de regeringsleiders van de VN-lidstaten toe te spreken.

De ambitie van Irene Hemelaar als vrouwenvertegenwoordiger is om op te komen voor de rechten van lesbische, biseksuele en transvrouwen en vrouwen met een intersekseconditie (LBTI-vrouwen). Over die ambitie zegt zij: ”2015 is het jaar dat ik vrouwenvertegenwoordiger zou willen zijn. In aanloop naar EuroPride 2016 in Amsterdam, zal ik nog meer dan nu internationaal werk verrichten. Ik ben me er zeer van bewust dat mijn ervaring en activisme slechts een ‘niche’ beslaan als het gaat om de breedte van vrouwenrechten waarover afspraken zijn gemaakt tijdens de vierde Wereldvrouwenconferentie in 1995 in Beijing en de Millennium Development Goals. Ook dat seksuele diversiteit een moeilijk bespreekbaar onderwerp is in veel van de landen die de afspraken hebben ondertekend. Tegelijkertijd is mijn strijd voor gelijke rechten er een die als lakmoesproef dient. Wanneer LBTI-vrouwen in volle vrijheid hun leven kunnen leven, zullen heterovrouwen dit zeker kunnen.”

Met de voordracht van Irene Hemelaar sluit de NVR aan bij een van de prioriteiten van het internationale mensenrechtenbeleid dat de rechten van vrouwen en seksuele minderheden wil beschermen. In de Tweede Kamer is bovendien onlangs nog gepleit om Nederland wereldwijd weer leidend te maken als voorvechter van rechten voor lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders.

Sinds het ontstaan van de Verenigde Naties in 1945 maakt ieder jaar een Vrouwenvertegenwoordiger deel uit van de Nederlandse Regeringsdelegatie naar de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Nederland is hiermee uniek en leidend in de wereld. De VN Vrouwenvertegenwoordiger wordt van oudsher geselecteerd en begeleid door de Nederlandse Vrouwen Raad (NVR).

——————————————————————————
Noot voor de redactie:
Voor meer informatie over de VN Vrouwenvertegenwoordiger 2015:
Sandra Boes, communicatie NVR, 06-30145863.
Irene Hemelaar, Vrouwenvertegenwoordiger 2015, 06-50567256
Foto (c) Marjolein van Veen

De Nederlandse Vrouwen Raad is een koepel van meer dan 50 vrouwenorganisaties met een bereik via de achterban van de lidorganisaties van ca. 1 miljoen vrouwen.

Nederlandse Vrouwen Raad, Laan van Meerdervoort 70, 2517 AN Den Haag, telefoon 070-3469304, e-mail: info@de-nvr.nl; www.nederlandsevrouwenraad.nl.